Umowa między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Włoskiejw sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania

Artykuł 1

Zakres podmiotowy

Niniejsza umowa dotyczy osób, które mają miejsce zamieszkania lub siedzibę

w jednym lub w obu Umawiających się Państwach.

Artykuł 2

Podatki, których dotyczy umowa

1. Niniejsza umowa dotyczy – bez względu na sposób poboru – podatków od

dochodu, które pobiera się na rzecz każdego Umawiającego się Państwa albo

jego jednostek politycznych lub administracyjnych bądź władzy lokalnej.

2. Za podatki od dochodu uważa się wszystkie podatki, które pobiera

się od całego dochodu albo od części dochodu, włączając podatki od zysku

z przeniesienia tytułu własności majątku ruchomego lub nieruchomego, jak

również podatki od przyrostu majątku.

3. Do podatków, których dotyczy umowa, należą:

a) w Polsce:

1) podatek dochodowy;

2) podatek od wynagrodzeń;

3) podatek wyrównawczy;

4) podatek rolny,

niezależnie od tego, czy są one pobierane u źródła, czy też nie (zwane dalej "polskimi podatkami");

b) we Włoszech:

1) podatek dochodowy od osób fizycznych (l'imposta sul reddito delle persone fisiche);

2) podatek dochodowy od osób prawnych (l'imposta sul reddito delle persone giuridiche);

3) lokalny podatek dochodowy (l'imposta locale sui redditi),

niezależnie od tego, czy są one pobierane u źródła, czy też nie (zwane dalej "włoskimi podatkami").

4. Niniejsza umowa będzie miała także zastosowanie do wszystkich podatków

takiego samego lub zasadniczo podobnego rodzaju, które po podpisaniu niniejszej

umowy będą wprowadzone przez każde z Umawiających się Państw obok lub zamiast

istniejących podatków wyszczególnionych w niniejszym artykule. Właściwe

władze Umawiających się Państw będą informowały się wzajemnie o wszystkich

zasadniczych zmianach, jakie zaszły w ich ustawodawstwach podatkowych.

Artykuł 3

Ogólne definicje

1. W rozumieniu niniejszej umowy, jeżeli z jej treści nie wynika inaczej:

a) określenie "Polska" oznacza Polską Rzeczpospolitą

Ludową, włącznie z jakimkolwiek obszarem poza morzem terytorialnym Polski,

który zgodnie ze zwyczajowym prawem międzynarodowym i prawem wewnętrznym

Polski stanowi obszar, na którym Polska Rzeczpospolita Ludowa może wykonywać

prawa odnoszące się do dna morskiego i podglebia oraz ich zasobów naturalnych;

b) określenie "Włochy" oznacza Republikę Włoską, włącznie z jakimkolwiek

obszarem poza morzem terytorialnym Włoch, który zgodnie ze zwyczajowym

prawem międzynarodowym oraz w oparciu o prawo włoskie stanowi obszar, na

którym Republika Włoska może wykonywać prawa odnoszące się do dna morskiego

i podglebia oraz ich zasobów naturalnych;

c) określenia "Umawiające się Państwo" i "drugie Umawiające się

Państwo" oznaczają odpowiednio Polskę lub Włochy;

d) określenie "osoba" obejmuje osobę fizyczną, spółkę oraz każde

inne zrzeszenie osób;

e) określenie "spółka" oznacza osobę prawną lub inną jednostkę,

którą dla celów podatkowych traktuje się jako osobę prawną;

f) określenia "przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa" i "przedsiębiorstwo

drugiego Umawiającego się Państwa" oznaczają odpowiednio przedsiębiorstwo

prowadzone przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w jednym

Umawiającym się Państwie i przedsiębiorstwo prowadzone przez osobę mającą

miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie;

g) określenie "komunikacja międzynarodowa" oznacza wszelki transport

wykonywany przez statek lub samolot będący w zarządzie przedsiębiorstwa,

którego miejsce faktycznego zarządu znajduje się w Umawiającym się Państwie,

z wyjątkiem wypadków, gdy statek lub samolot jest wykorzystywany wyłącznie

między miejscami położonymi w drugim Umawiającym się Państwie;

h) określenie "obywatele" oznacza:

1) wszystkie osoby fizyczne posiadające obywatelstwo Umawiającego się Państwa,

2) wszystkie osoby prawne, spółki jawne, stowarzyszenia utworzone na podstawie prawa obowiązującego w Umawiającym się Państwie;

i) określenie "właściwa władza" oznacza:

1) w wypadku Polski Ministra Finansów lub jego upoważnionego przedstawiciela,

2) w wypadku Włoch Ministerstwo Finansów.

2. Przy stosowaniu niniejszej umowy przez Umawiające się Państwo, jeżeli

z treści przepisu nie wynika inaczej, każde określenie, zdefiniowane odmiennie,

będzie miało takie znaczenie, jakie przyjmuje się według prawa danego Umawiającego

się Państwa w zakresie podatków, do których stosuje się niniejszą umowę.

Artykuł 4

Miejsce zamieszkania dla celów podatkowych

1. W rozumieniu niniejszej umowy określenie "osoba mająca miejsce zamieszkania

lub siedzibę w Umawiającym się Państwie" oznacza każdą osobę, która zgodnie z

prawem tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce zamieszkania,

miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryteria o podobnym

charakterze. Jednakże niniejsze określenie nie obejmuje osoby, która podlega

opodatkowaniu w tym Państwie tylko w zakresie dochodu ze źródeł położonych

w tym Państwie.

2. Jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1 niniejszego artykułu osoba

fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to jej

status będzie określony według następujących zasad:

a) osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym

Umawiającym się Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania. Jeżeli

ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to

uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie,

z którym ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów

życiowych);

b) jeżeli nie można ustalić, w którym Umawiającym się Państwie

osoba ma ośrodek interesów życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego

miejsca zamieszkania w żadnym z Umawiających się Państw, to uważa się ją

za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym

zazwyczaj przebywa;

c) jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obydwu Umawiających się Państwach

lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, to będzie ona uważana za mającą

miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, którego jest obywatelem;

d) jeżeli miejsca zamieszkania tej osoby nie można ustalić zgodnie

z postanowieniami liter a)-c), właściwe władze Umawiających się Państw

rozstrzygną tę sprawę w drodze wzajemnego porozumienia.

3. Jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1 niniejszego artykułu osoba

nie będąca osobą fizyczną ma siedzibę w obu Umawiających się Państwach,

uważa się ją za mającą siedzibę w tym Umawiającym się Państwie, w którym

znajduje się jej zarząd.

Artykuł 5

Zakład

1. W rozumieniu niniejszej umowy określenie "zakład" oznacza stałą placówkę, poprzez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa.

2. Określenie "zakład" obejmuje w szczególności:

a) miejsce zarządzania;

b) filię;

c) biuro;

d) zakład fabryczny;

e) warsztat;

f) kopalnię, kamieniołom albo inne miejsce wydobywania bogactw naturalnych;

g) budowę albo montaż, których okres prowadzenia przekracza 12 miesięcy.

3. Określenie "zakład" nie będzie obejmowało:

a) użytkowania placówek, które służą wyłącznie do składowania, wystawiania lub wydawania dóbr albo towarów należących do przedsiębiorstwa;

b) zapasów dóbr albo towarów przedsiębiorstwa utrzymywanych wyłącznie dla składowania, wystawiania lub wydawania;

c) zapasów dóbr albo towarów przedsiębiorstwa utrzymywanych wyłącznie w celu przerobu przez inne przedsiębiorstwo;

d) stałych placówek utrzymywanych wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów albo w celu uzyskiwania informacji dla przedsiębiorstwa;

e) stałych placówek utrzymywanych wyłącznie w celu reklamowym, informacyjnym, prowadzenia badań lub innej działalności o charakterze przygotowawczym albo pomocniczym dla przedsiębiorstwa.

4. Osoba działająca w Umawiającym się Państwie w imieniu przedsiębiorstwa

drugiego Umawiającego się Państwa inna aniżeli niezależny przedstawiciel

w rozumieniu ustępu 5 będzie uważana za posiadającą zakład w pierwszym

wymienionym Państwie, jeżeli posiada ona i zwyczajowo wykonuje w tym Państwie

pełnomocnictwo do zawierania umów w imieniu przedsiębiorstwa, chyba że

czynności tej osoby ograniczają się do zakupu dóbr lub towarów dla przedsiębiorstwa.

5. Nie będzie uważać się, że przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa

posiada zakład w drugim Umawiającym się Państwie tylko z tego powodu, że

wykonuje ono w tym drugim Państwie czynności przez maklera, komisanta albo

każdego innego niezależnego przedstawiciela, jeżeli te osoby działają w

ramach swojej zwykłej działalności.

6. Fakt, że spółka mająca siedzibę w Umawiającym się Państwie kontroluje

lub jest kontrolowana przez spółkę, która ma siedzibę w drugim Umawiającym

się Państwie albo która prowadzi działalność w tym drugim Państwie (przez

posiadany tam zakład albo w inny sposób), nie wystarcza, aby którąkolwiek

z tych spółek uważać za zakład drugiej spółki.

Artykuł 6

Dochody z nieruchomości

1. Dochód uzyskiwany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę

w Umawiającym się Państwie z majątku nieruchomego (włączając dochody z

eksploatacji gospodarstw rolnych i leśnych), położonego w drugim Umawiającym

się Państwie, może być opodatkowany w tym drugim Państwie.

2. Określenie "majątek nieruchomy" ma znaczenie zgodne z prawem Umawiającego

się Państwa, w którym majątek ten jest położony. Określenie to obejmuje

w każdym wypadku przynależność do majątku nieruchomego, żywy i martwy inwentarz

gospodarstw rolnych i leśnych, prawa, do których zastosowanie mają przepisy

dotyczące majątku nieruchomego. Użytkowanie nieruchomości oraz prawa do

zmiennych lub stałych świadczeń z tytułu eksploatacji albo prawa do eksploatacji

zasobów mineralnych, źródeł i innych bogactw naturalnych będą uznane za

"majątek nieruchomy". Statki, barki oraz samoloty nie stanowią majątku

ruchomego.

3. Postanowienia ustępu 1 niniejszego artykułu stosuje się do dochodów

uzyskiwanych z bezpośredniego użytkowania, najmu, jak również każdego innego

rodzaju użytkowania majątku nieruchomego.

4. Postanowienia ustępów 1 i 3 niniejszego artykułu stosuje się również

do dochodu z majątku nieruchomego przedsiębiorstwa oraz do dochodu z majątku

nieruchomego, który służy do wykonywania wolnego zawodu.

Artykuł 7

Zyski przedsiębiorstw

1. Zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu

tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność w

drugim Umawiającym się Państwie przez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo

wykonuje działalność w ten sposób, zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane

w drugim Państwie, jednak tylko do takiej wysokości, w jakiej mogą być

przypisane temu zakładowi.

2. Z zastrzeżeniem postanowień ustępu 3 niniejszego artykułu, jeżeli

przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa wykonuje działalność w drugim

Umawiającym się Państwie przez położony tam zakład, to w każdym Umawiającym

się Państwie należy przypisać temu zakładowi takie zyski, które mógłby

on osiągnąć, gdyby wykonywał taką samą lub podobną działalność w takich

samych lub podobnych warunkach jako samodzielne przedsiębiorstwo i był

całkowicie niezależny w stosunkach z przedsiębiorstwem, którego jest zakładem.

3. Przy ustalaniu zysków zakładu dopuszcza się odliczenie wydatków

ponoszonych dla tego zakładu przez przedsiębiorstwo, włącznie z kosztami

zarządzania i ogólnymi kosztami administracyjnymi, niezależnie od tego,

czy powstały w tym Państwie, w którym zakład jest położony, czy gdzie indziej.

4. Jeżeli w Umawiającym się Państwie istnieje zwyczaj ustalania zysków

zakładu przez podział całkowitych zysków przedsiębiorstwa na jego poszczególne

części, żadne postanowienie ustępu 2 niniejszego artykułu nie wyklucza

ustalenia przez to Umawiające się Państwo zysku podlegającego opodatkowaniu

według zwykle stosowanego podziału. Sposób zastosowanego podziału zysku

musi jednak być taki, żeby wynik był zgodny z zasadami zawartymi w niniejszym

artykule.

5. Nie można przypisać zakładowi zysku tylko z tytułu samego zakupu

dóbr lub towarów przez ten zakład dla przedsiębiorstwa.

6. Przy stosowaniu poprzednich ustępów ustalanie zysków zakładu powinno

być dokonywane każdego roku w ten sam sposób, chyba że istnieją uzasadnione

powody, aby postąpić inaczej.

7. Jeżeli w zyskach mieszczą się dochody, które zostały odrębnie uregulowane

w innych artykułach niniejszej umowy, postanowienia tych innych artykułów

nie będą naruszane przez postanowienia niniejszego artykułu.

Artykuł 8

Transport morski i lotniczy

1. Zyski pochodzące z eksploatacji statków lub samolotów w komunikacji

międzynarodowej podlegają opodatkowaniu tylko w tym Umawiającym się Państwie,

w którym znajduje się miejsce faktycznego zarządu przedsiębiorstwa.

2. Jeżeli miejsce faktycznego zarządu przedsiębiorstwa w komunikacji

morskiej znajduje się na pokładzie statku, to uważa się, że znajduje się

w tym Umawiającym się Państwie, w którym leży port macierzysty statku lub

– gdy nie ma on portu macierzystego – w Umawiającym się Państwie, w którym

osoba eksploatująca statek ma miejsce zamieszkania lub siedzibę.

3. Postanowienia ustępu 1 ni